Recycle workshop

Af en toe krijg ik de vraag om mee te denken voor een speciale workshop.
Laatst kreeg ik de vraag van de Verdubbeldame. Ik besloot gehoor te geven aan haar oproep om een workshop te geven met afvalmateriaal. Recyclen dus. Recycling met kleding kom ik regelmatig tegen, dus ik besloot om het met echt afval iets leuks te gaan maken.

Op internet kwam ik talloze ideeën tegen. Maar hoe kom ik bijvoorbeeld zo snel aan 100 lege N'espressocups? Of 600 lipjes van blikjes? Etc.
Ik spaarde en bewaarde van alles. Mijn kamer leek een vuilnisbelt. (Meneer is blij dat het achter de rug is). Ik maakte een aantal voorbeelden. Twee ervan werkte ik uit tot workshop. Enkele ideeën spoken nog door mijn hoofd en hoop ik binnenkort te realiseren.

Mijn bedoeling is om regelmatig tutorials te plaatsen. Tijdens de voorbereiding heb ik diverse foto's genomen om dit te kunnen realiseren.

Hieronder een fotootje van de dingen die ik gemaakt heb. Niet alles is te zien;)

Help! Help!

Bij gebrek aan Facebook, doe ik hier een oproepje.

Ik ben gevraagd om voor een blogmeeting een recycle workshop te geven. Na urenlang gegoogle kwam ik op N'espresso cups uit. Daar kun je zulke leuke dingen mee doen.

Maar je raadt het al, ik drink geen koffie en heb dus geen cups. Ik heb al inleverpunten gebeld en restaurants een advertentie op marktplaats en nu dit berichtje.

Wie o wie kan me helpen? Drink je het zelf, collega's, buren etc.

Graag wel een beetje in de buurt van Urk. Mocht dat niet lukken en je hebt er veel, mail me margrietbaarssen[at]hotmail.com dan.

Een lente ketting

Afgelopen week haalde ik al mijn kralen tevoorschijn. Oeps! Altijd meer als ik dacht.
Ik kreeg een klant die een mooie ketting maakte. Kijk eens hoe vrolijk!

Zelf begon ik aan een nieuwe ketting voor bij mijn nieuwe stelletje. Dat stelletje moet ik overigens nog naaien;)

 

Ook zin om een prachtige ketting te maken? Informeer naar de workshopmogelijkheden.

Zelf klei maken

Toen mijn nichtje met haar letters om koekjes uit te kunnen steken kwam en we koekjes gingen maken waarbij dat niet kon, besloot ik om eerst klei voor haar te maken.

Zelf klei maken lijkt helemaal niet zo moeilijk, al vond ik genoeg ervaringen van mensen bij wie het niet gelijk lukte. Alleen de ingrediënten in huis halen was lastig. Uiteindelijk vond ik dat ene ingrediënt wat ik nodig had. 

Nichtje mocht een kleur uitzoeken. Van de ecoline, dat moet eigenlijk iets van voedselkleurstof zijn, maar nichtje stopt het toch niet in haar mond. Ze koos rood, wat uiteindelijk prachtig biggetjesroze werd en blauw wat blauw/paars werd (niet op de foto). 

Omdat het originele recept nogal een grote hoeveelheid was, halveerde ik de hoeveelheden voor de ingrediënten.

Nichtje vond het geweldig om te doen. En helemaal niet raar, zelf klei maken. (Ik mocht de klei wel in mijn huis houden, want zij heeft thuis toch al klei en ik niet.)

En toen was de klei af en ze kleefde, nog een keer verhit, maar ze bleef plakken. Jammer!

Waarschijnlijk heb ik het niet heet genoeg laten worden of heb ik niet alle ingrediënten gehalveerd. Nog maar een keertje proberen en dan heel rustig, alleen.

Voor nichtje een les dat niet alles lukt in het leven...

Overigens heeft de klei al 5 weken in de koelkast gelegen, ingewikkeld in plastic en is ze nog steeds goed kneedbaar.
Toch nu maar in de prullenbak, het plakt namelijk nog steeds.

Voorjaarsvakantie en afscheid van een oud-collega

Voorjaarsvakantie. Mijn nichtje weet die goed vol te plannen voor haarzelf. Een middagje hier en een logeerpartijtje daar. Een uitnodiging om koekjes te bakken werd ingepland, met een beetje hulp van haar moeder, want zoveel dingen plannen is moeilijk als je 5,5 bent.

Ze nam de uitnodiging om koekjes te bakken dus gretig aan en ze zou lopend komen. "Want dan neem ik mijn letters (uitsteekvormpjes) mee en ik kan niet fietsen met een tas". Ok, het principe van een rugtas legde ik haar die middag uit, net als het feit dat ze de letter ook zonder de bijbehorende bakplaat mee mag nemen.
Het duurde en duurde maar. Na 20 minuten was ze er eindelijk. Kinderbeentjes lopen niet zo snel en moeten omlopen, want ze moet de drukke weg bij het zebrapad oversteken.

Een beetje uit eigenbelang was deze uitnodiging wel. Ik wilde graag een keertje koekjes-in-pot proberen. Voor de verkoop i.v.m. het steunfonds van mijn broertje.

Eerst maakten we klei, althans... Daarover in een volgend blogje meer. Anders zou ze haar letters voor niets hebben meegenomen.

Samen de ingrediënten afwegen was leuk. Maar mm's door de koekjes? Jammer van de mm's! Nee, die kan ze beter opeten. Gelukkig waren er iets te veel. Toen deden we laagje voor laagje de ingrediënten in een pot. Dat was leuk, werken met een trechter en zien hoe leuk het eruit komt te zien.
De pot is nog niet helemaal vol, dus ik paste het recept aan voor de volgende keer.

Ze wilde best de pot vasthouden voor de foto. En nee, ze liet hem niet vallen, maar wel even los. Stoer!

Toen was het tijd om de koekjes te bakken. 

En lekker dat ze waren! We smikkelden er een paar op, brachten er een paar naar opa en beppe. We wilden ook nog naar opa en bes, maar die waren er helaas niet. Dus gingen we weer lekker naar huis.
"Mag ik bij jou eten?" Ja hoor, is prima als het van je moeder mag. "Dan moet ik voor 6 uur mijn moeder bellen, maar het mag wel hoor."
Zo aten we gezellig met z'n drieën. Wilde ze graag weten of ome J. soms macaroni at.  Nee, dat is geen macaroni, proeven? Ja, en zo at ze voor het eerst rivierkreeft en vond het lekker.
 
De vraag om te slapen kwam deze keer niet. Was de drang om de koekjes thuis te laten proeven groter? Of kwam haar planning anders in het gedrang? Na het eten bracht ik haar thuis. In 5 minuten, met een zakje koekjes. Die deelde ze de volgende ochtend uit toen er visite kwam om koffie te drinken.
En die... wilden het recept!

En ik? Ik maakt een origineel afscheidscadeautje voor een oud-collega van me die met pensioen ging. In een leuke weckpot met een gestempeld labeltje eraan. Ik had goed gegokt, want bloemen kreeg ze in overvloed. En ze was er blij mee.
 

Mijn eerste broekje

Het kraamcadeau voor schoonzusje J. en mijn broer(tje) is eindelijk af. Uit de bieb haalde ik een Knippie en schoonzusje zag er een leuk stelletje in. De kleuren waren ook goed. Dus ik kon op stoffenjacht. En zowaar, ik vond bijna dezelfde kleuren stof als in de Knippie. En zelfs elastisch biaisband! Zomaar hier in mijn woonplaats!
Met hulp van mijn moeder, de lockmachine en naaimachine is er dit uitgekomen. Dankzij de tip van mijn moeder, loopt het kruis mooi rond. Nog even en hij kan het aan. Ik ben zo benieuwd hoe het hem zit.

Het patroon is model 2c (broek) en 3a (vest) uit Knippie 2/2011. Ik deed er knoopsgatenelastiek in en maakte de pijpen iets langer, vanwege zijn lange benen.

De  oplettende kijker heeft de Kamsnap gezien. De plastic drukkertjes. Ik gebruikte maat 16. Aan de binnenkant sluit het vestje met een Kamsnap op een lipje in de zijnaad. Aan de buitenkant zit de Kamsnap op het elastische biesband en op het vestje (met stukje stof erachter). De Kamsnap aan de buitenkant op het biaisband zit maar nauwelijks vast. Dit was helaas toch iets te dik, ik hoop dat het blijft zitten en anders moet ik hem verplaatsen en iets bedenken om het gaatje dicht te maken.
O wacht, ik bedenk iets. Het kapje van maatje 20 heeft een langer puntje. Misschien dan toch een grotere erop zetten. Pff, scheelt heel wat denk- en puzzelwerk.

De Kampsnap kocht ik bij kleurenmix.nl. Ik werd hierbij goed geholpen. Ondanks mijn zere handen lukt het me goed om de tang te bedienen. Het zijn er ook maar een paar die je moet doen, dan valt het best mee. En ze zijn er in zulke leuke kleurtjes!

Voor de oudere kinderen zijn de Kamsnaps een prima oplossing voor de BB kleding, voor de kleintjes helaas niet. Mijn nichtje van 5 kreeg het moeiteloos dicht "makkie". Mijn neefje van 3 deed echt zijn best, maar het lukte hem niet. Voor de kleintjes dus nog maar even het klittenband gebruiken.

Ik kreeg er een stukje heel dun klittenband bij om te proberen. Ze (Lilian van Kleurenmix) weet namelijk dat ik Barbie en Baby born kleertjes naai. Mijn moeder leek het meteen ook fijn klittenband. Ik moet het nog even proberen. Eerst wat rokken voor mezelf naaien.

Speldjes en jurkjes

Voor de jaarlijkse bazar van de kerk was ik last-minute nog bezig met het inpakken van de speldjes. (zo gepland hoor) Gelukkig wilde mijn tante ze haken, zodat ik mijn vingers kon sparen. Ze haakte heel wat bloemetjes en ik maakte ze op de speldjes vast. Een lolly pop zakje van de Wibra en een stukje papier maakten het compleet.

Alle speldjes op een rijtje

Zo ziet dat er van dichtbij uit

En dit bleef er over

 Verder naaide ik twee babyjurkjes van schattig roze rib met hartjes en vlindertjes.

 We hadden nog veel meer leuke dingen, maar die ben ik vergeten te fotograferen.